Soleco

acabou-o-amor-1

Mi havas tiel intensan solecon
Tiom plena de nostalgioj kaj memoroj,
de ridetoj, ploroj kaj kartoj sur tablo
Mi havas tiel intensan solecon
kiel senluna nokto sur maro.

Mi havas tiel intensan solecon
Mi povas eĉ ĝin organizi en procesion
laŭ koloro, grandeco, dato,
monato, jaro kaj gusto.

Se per brakumo mi ne povas brakumi vin,
mi ne povas havi vin en miaj brakoj
Se mi rigardas min en spegulo kaj ne vidas vin,
mi ne povas enprofundiĝi en vian rigardon
Jen malkvietiga solec’.

Mi estas plena de deziroj, ombroj, malplenoj,
de ploremo, ridemo, versoj, noktoj kaj tagoj
kaj de iu malbeno inter sonĝoj perditaj.

Mi volas rigardi al viaj okuloj de am’
nigraj okuloj, kiuj ne amas plu
estas kaŝitaj en abismo de flam’

La nostalgioj foriras kun la finiĝo de l’ tag’
nur restas malpleno kaj velkaj rozoj sur tabl’.

Aŭtoro: Luana de Mello

Tradukita de Luana de Mello, Rangel de Castro kaj Regis de Castro el la portugala lingvo.

Respondi

Entajpu viajn informojn sube aŭ alklaku piktogramon por ensaluti:

WordPress.com Logo

Vi komentas per via konto de WordPress.com. Elsaluti /  Ŝanĝi )

Google photo

Vi komentas per via konto de Google. Elsaluti /  Ŝanĝi )

Twitter picture

Vi komentas per via konto de Twitter. Elsaluti /  Ŝanĝi )

Facebook photo

Vi komentas per via konto de Facebook. Elsaluti /  Ŝanĝi )

Connecting to %s